Bezplodnosc grzybica

Chęć założenia rodziny często wiąże się nie wyłącznie z podjęciem decyzji o małżeństwie, tylko także z chęcią posiadania dzieci, czyli powiększenia rodziny. Niestety, w wielu przypadkach z innych przyczyn wykazuje się to niezwykłe i należy podjąć leczenie lub zdecydować się na sztuczne zapłodnienie.

Przyczyn wybierania przez pary metody in vitro jest niewątpliwie wiele. Potrafi więc istnieć np. niedrożność jajowodów, kłopoty z wywołaniem owulacji u osoby albo dość niskie parametry męskiego nasienia. Czasem też, mimo wielu badań, przedstawia się, że lekarze nie są w kształcie określić przyczyny niepłodności także tym tymże wdrożyć dobrych form jej pomagania. Kiedy nowe formy zapłodnienia zawiodą, pary kwalifikują się często na zapłodnienie sztuczne, czy takie, które pracuje się poza układem rodnym kobiety. Polega ono na połączeniu, w warunkach laboratoryjnych, plemnika oraz komórki jajowej. Z tego standardu rozwiązania często więc korzystają pary heteroseksualne, którym, mimo wielu starań, nie udało się doprowadzić do własnego zapłodnienia. Metoda ta prowadzi jeszcze wiele kontrowersji, tylko dla wielu par muszących mieć potomstwo jest typowym wyjściem.

Warto jeszcze wspomnieć, że określając się na taką formę należy zdecydować albo będziemy mieć z nasienia naszego męża czy nasienia dawcy. Często stan zdrowia partnera wybiera tę doskonałą możliwość. Pierwsza wizyta u lekarze związana jest ze długą ankietą medyczną, na jej sprawdzania odpowiadają oboje partnerzy. Jeżeli leczenie rozgrywało się wcześniej, należy także przynieść ze sobą pełną dokumentację medyczną. Lekarz zazwyczaj bada kobietę dzięki USG, a ponadto wykorzystuje jej szereg innych badań. I człowiek pragnie posiadać zbadane nasienie, poza tym dostaje skierowanie do własnego specjalisty np. urologa. Kolejna wizyta przynosi ocenę wyników poprzednich badań i wybór konkretnej metody zapłodnienia. Często przejawiają się potrzebne jeszcze inne dodatkowe badania, jak np. wirusologiczne, którym poddani zostają oboje partnerzy. Następnie robi się przygotowanie do zapłodnienia, czyli stymulacja hormonalna kobiety. Następny etap to pobranie zarówno nasienia mężczyzny, jak i komórek jajowych kobiety. W laboratorium specjaliści dokonują połączenia komórek z plemnikami. Dzięki temu występują zarodki, które później za pomocą odpowiedniego cewnika zapoznaje się do ciała kobiety. Po około dwóch tygodniach należy zgłosić się na poszukiwanie.